Hayırlı cumalar sevgili okurlar... 40 haftayı görmüş bir gebe olarak tekrardan karşınızdayım. Bugün bizim sürpriz yumurta tam tamına 40. h...

Hayırlı cumalar sevgili okurlar...
40 haftayı görmüş bir gebe olarak tekrardan karşınızdayım. Bugün bizim sürpriz yumurta tam tamına 40. haftasının içinde. Ama halen tık yok. Çıkmaya pek niyetli değil gibi. Sanırım karnımda rahatı yerinde olsa gerek...

Tokideki Sesin 40 Haftalık Hamilelik Günlüğü (doğum günü sürprizim)

Dün instragram sayfamda da paylaştığım üzere 13 Nisan benim doğum günümdü. Belki kendi doğum günümde doğururum diye düşünürken, Bizim sürpriz yumurta 'yok olmaz' dedi. Bugünde kocişkonun doğum günü bakalım babasının doğum gününde gelecek mi? Daha gün bitmedi. Göreceğiz....
Yoksa 25 Nisan abisinin doğum gününe kadar bekleyip, onun doğum gününde mi doğacak? Gerçi abisi: ''Benim doğum günümde doğmasın. Çünkü hediyeler o zaman ikiye bölünür. iSTEMİYORUM!'' dedi. Bunu duydu. Onun için abisine inat 25 Nisanı mı bekliyor ki?

Tokideki Sesin 40 Haftalık Hamilelik Günlüğü (doğum günü sürprizim)

13 Nisan benim doğum günümdü. Ama ne yalan söyleyeyim. Bu aralar gündemimizde benim doğurup, doğurmamam olduğu için. Pek hediye ve sürpriz beklentim yoktu. Ama benim düşünceli, romantik ve duygusal kara kuzum yine beni geçen seneki gibi şaşırtmayı başardı...

Sabahçı olduğu için, öğlen eve gelen Emir. Biraz evde durduktan sonra ''anne ben dışarı çıkıp, biraz arkadaşlarımla oynayayım mı dedi?'' Bende ''İyi oyna, ama çok geç kalma'' diye tembih edip, gönderdim. Aradan bir 10 dakika sonra tekrar kapı zili çaldı. Kapıyı açtım. Karşımda Emir...
''Ne oldu oğlum. Neden bu kadar erken geldin?'' Normalde dışarı çıkınca bir yarım saatten önce gelmesi pek görülmüş şey değilde. O yüzden sordum.
Emir: Anne dışarıda kimse yok. O yüzden vazgeçtim. Dedi.
Dışarıda hiçbir çocuğun olmaması biraz garibime gitse de pek önemsemedim. Nede olsa kuzum gözümün önünde olacaktı. O yüzden benim canıma minnet diye düşündüm. Ve hemen mutfağa geçip, oğlumla yemek için meyve hazırlamaya geçince. Kapı zili yine çaldı.
Emir hemen koşarak ''Anne ben bakıyorum'' dedi. Kapıyı açtı. Sonrada arkadaşı gelmiş onun sesi geliyor ''aşağı inecek misin?'' diye...
Bizim evde bu tarz arkadaşlar devamlı gelip, Emir'i çağırdığı için. Pek yadırganacak bir durum değil. Onun için önemsemedim.
Emir: Yok gelmeyeceğim... Diyerek kapıyı kapattı. Tabi ben tüm bunları mutfakta duyuyorum. Yoksa diğer türlü mutfakta olduğum için olup, biteni görmüyorum...

Arkam dönük şekilde salona geçtiğimde oğlumun elinde bir doğum günü pastası vede poşetler ile salona girdi. Ben şok!
 -Bunlar ne oğlum? Kim verdi? Kimden aldın? gibi saçma sapan sorular soruyorum. Yalnız bana sürpriz olacağı halen aklımda yok.
Bu sırada Emir: ''Anne iyi ki doğdun. Doğum gününün kutlu olsun'' Dedi. Bunu duyunca da ''Acaba babası mı geldi? O mu sürpriz yaptı.'' Diye içimden geçirdim. Ama sonra romantik yoksunu kocişkonun bu şekilde bir sürprizi akıl edemeyeceğini hemen düşünüp, o düşünceyi kafamdan kondum.

Sonrada anladım ki. Benim ilk göz ağrım yine boş durmamış. Biriktirdiği harçlıkları ile bana sürpriz doğum günü pastası ve hediye almış...
Öyle duygulandım ve sevindim ki Şuanda o anki duygularımı yazmaya benim kelimelerim yetmez...
Tek diyeceğim. ''Allah tüm analara benim evladım gibi düşünceli ve akıllı bir evlat nasip etsin...'' Sen benim hangi iyiliğim ve duamın karşılığı-sın yavrum. Senin gibi hassas bir oğlum olduğu için Rabbime ne kadar şükür etsem az olur... İyi ki seni doğurmuşum. İyi ki senin gibi hassas bir evlat yetiştirmişim...

Aslında daha yazılacak çok şey var. Ancak bazı duygular bana özel kalsın diye buradan kesmek istiyorum. Hımm Emir'im doğum günümü düşündü de bizim küçük afacan düşünmedi sanıyorsanız. Yanılınıyorsunuz. Oda kumbarasından para verip, istediğim bir şeyi alma mı? Sonrada aldığım şeyi ona göstermemi istedi. Çünkü verdiği parayı ev ve onlar için harcamamı değil. Kendim için harcamamı istiyor...

Akşam eve dönüşte de kocişkom bu aralar tatlıya düşkün hamiş karısına baklava ve çilek alıp, gelmiş. Evet onun sürprizi Emir kadar etkili ve güzel olmadı. Ama onun varlığı bize yeter. Biz onu bu şekilde kabul ettik!

Bak ya tuşlara basmaktan yine ellerim şişti ve uyuştu. O sebepten ben bu 40 haftalık gebelik günlüğü yazısını burada sonlandırayım. Bakalım haftaya göbekli m? Yoksa bebekli mi olarak karşınıza çıkacağım göreceğiz?

Bana Ulaşabileceğiniz Diğer Sosyal Hesaplarım

Bumerang - Yazarkafe

UYARI

Bu blogta yer alan tüm yazılar bana aittir. Söz konusu içerikler benim iznim olmadan kopyalanamaz, çoğaltılamaz, işlenemez, değiştirilemez veya başka internet sitelerinde ya da basılı veya görsel yayın yapan diğer mecralarda yayınlanamaz.
Blogger tarafından desteklenmektedir.