Anneler gününe olan düşmanlığımı; bana sevdiren kuzucuklarım ve kocişkom sayesinde yine çok güzel geçti. Özellikle son 3 yıldan beri çocukl...

Anneler gününe olan düşmanlığımı; bana sevdiren kuzucuklarım ve kocişkom sayesinde yine çok güzel geçti. Özellikle son 3 yıldan beri çocuklarımın kendi çaplarında, bana sürprizler yapmak için zaman ve emek harcamaları bana en büyük hediye oluyor.

Anneler Günü Hediyesi ve Yemeği

Bu senede Efe'm okulda bir anneler günü şiiri ezberlemiş ve resimler yapıp, boyamış.
Emir bu sene şiir ve resim yerine, artık büyüdüğünü kanıtlar gibi bir tane kırmızı karanfil almış. Ohhh mis gibi kokan karanfili kokladıkça bir başka mutlu oldum.

İlk senelerde, eşim anneler günü kutlamak için bir plan hazırlarken; ben genellikle o plana dahil olmak istemezdim. Ki zaten anlayışlı kocişkomda; beni anlar, ısrar etmezdi.

Yukarıda da yazdığım üzere son 3 yıldır anneler gününe olan düşmanlığım geçti. Ancak yinede benim anneler gününü kutlayacağım bir annem olmadığı için içimde bir burukluk halen var. Takdiri ilahi ne yaparsın :(

Anneler Günü Hediyesi ve Yemeği


Eşim bu sene ailenin annelerini yemeğe götürmeyi planlamış. Tabi benim yine son saate kadar haberim yoktu. Onun için yine sosyal medyalarda çarşaf çarşaf paylaşılan, sürpriz bir kahvaltı olmadığı için biraz hayal kırıklığı yaşadım. Ama neyse sürpriz bir akşam yemeği ile hayal kırıklığım geçmiş oldu. ;)

Her şey bir yana, hayatımın renkleri olan kuzucuklarım yine her zamanki gibi ara ara gelip: ''Anneeemm, anneler günün kutlu olsun! Sen olmasan biz ne yapardık!'' diyerek boynuma sarılıp, öpücükler yağdırması bana en iyi gelendi. Canlarım benim, asıl siz iyi ki benim kuzularımsınız. İyi ki benim akıllı, uslu yavrularımsınız. Asıl ben, siz olmasanız ne yapardım!

Hoşça kalın.


Bana Ulaşabileceğiniz Diğer Sosyal Hesaplarım
En İyi Tarif Blogları
Bumerang - Yazarkafe
Blogger tarafından desteklenmektedir.