Rüyalar, biz insanların en tabii ihtiyacı olan uyku esnasında zihinde görülen şeylerdir. Ama insanlara o kadar etki yapar ki insan uyurke...

Rüyalar, biz insanların en tabii ihtiyacı olan uyku esnasında zihinde görülen şeylerdir. Ama insanlara o kadar etki yapar ki insan uyurken onun rüya değilde sanki gerçekmiş gibi algılar...

tokideki sesin rüya hakkındaki yazısı

Bende bugün sabah eşimi işe gönderdikten sonra tekrar yattım. Eeee yaz tatilindeyizya çocuklar ile birlikte bende akşam geç yatıp sabah da geç kalkar oldum. Herneyse saadete geleyim, Tekrar yattığımda öyle korkunç vede kötü bir rüya görmüşüm ki uyandığımda gerçektende ağladığımı gördüm. Evet aynen öyle ben aslında rüyada ağlıyorum, ama gözlerimde gerçektende yaş geliyormuş ki ben zaten göz yaşlarımın ağzıma gelmesi ile uyandım...

İsterseniz beni gerçekten ağlatan rüyamı da sizlerle paylaşayım. Babaannem çok hasta tam ölüm döşeğine düşmüş halini gördüm. O kadar kötü durumdaydı ki resmen ölecek gözü ile bakıyorduk... Bende onun o halini görünce eski halini beni büyüttüğü zamanlardaki o güçlü kuvvetli anlarını hatırlayıp ağlıyorum. Ama öyle böyle değil resmen hıçkıra hıçkıra ağlıyorum...  Rüyam tam olarak bu şekilde gelişen bir rüya...

Uyandığımda ise herşeyin bir rüya olduğunu görünce rahat bir nefes aldım. Ama tekrar uyuyamadım.. Çünkü şuanda gördüğüm hernekadar rüyada olsa birgün gerçekte de babaannemi kaybedeceğim gerçeği ile yüzleşeceğimi düşünüp kendimi alıştırmaya çalıştım. Ama ne fayda o zaman canım daha çok yandı... Olmuyor!... ben sevdiklerimi bir gün kaybedeceğim düşüncesine alışamıyorum. Bu düşünce beni o kadar çook korkutuyor ki geceleri rüyamda kabus olarak görüyorum. Bu kaybetme duygusu aslında bende küçük yaşta annemi kaybettikten sonra oluştu. :( Özellikle babaannemi vede babamı kaybetme duygusu beni çok ürkütür vede korkutur oldu... Ne yapacağımı vede bu duyguyu nasıl atlatacağımı hiç bilmiyorum... Aslında düşünürsem küçüklüğüme göre biraz daha iyi durumdayım en azından ayıkken öyle korku olmuyor. Çünkü önceden uyanıkkende bu korku vardı. Onlar en ufak bir hasta olursa hemen yanlarında olur Allah'a dua ederdim 'Allahım onu bana bağışla, onun canını alma ' diye... Şimdilerde öyle bir durum yok ama bu seferde herzaman olmasada arada bir rüyamda görüp, sanki gerçekmiş gibi hüngür hüngür ağlar şekilde uyanıyorum...:((

Şimdi bu postu neden vede niçin hazırladığımı bilmiyorum. Sanırım bu düşüncelerden kurtulmak için içimi dökmek istedim... Ama okuyan arkadaşlar sabah sabah sizlerinde içini karartıysam şimdiden özür dilerim. Bana hakkınızı helal edin...

Hoşça kalın...
Bumerang - Yazarkafe

UYARI

Bu blogta yer alan tüm yazılar bana aittir. Söz konusu içerikler benim iznim olmadan kopyalanamaz, çoğaltılamaz, işlenemez, değiştirilemez veya başka internet sitelerinde ya da basılı veya görsel yayın yapan diğer mecralarda yayınlanamaz.
Blogger tarafından desteklenmektedir.